درس چهارم:

یه مرد 80 ساله میره پیش دکترش برای چک آپ. دکتر ازش در مورد وضعیت فعلیش می پرسه و پیرمرد با غرور جواب میده: هیچوقت به این خوبی نبودم. تازگیا با یه دختر 20 ساله ازدواج کردم و حالا باردار شده و کم کم داره موقع زایمانش میرسه. نظرت چیه دکتر؟ دکتر چند لحظه فکر میکنه و میگه: خب… بذار یه داستان برات تعریف کنم. من یه نفر رو می شناسم که شکارچی ماهریه. اون هیچوقت تابستونا رو برای شکار کردن از دست نمیده. یه روز که می خواسته بره شکار از بس عجله داشته اشتباهی چترش رو به جای تفنگش بر میداره و میره توی جنگل. همینطور که میرفته جلو یهو از پشت درختها یه پلنگ وحشی ظاهر میشه و میاد به طرفش. شکارچی چتر رو می گیره به طرف پلنگ و نشونه می گیره و ….. بنگ! پلنگ کشته میشه و میفته روی زمین! پیرمرد با حیرت میگه: این امکان نداره! حتما” یه نفر دیگه پلنگ رو با تیر زده! دکتر یه لبخند میزنه و میگه: دقیقا” منظور منم همین بود!   نتیجهء اخلاقی درس چهارم: هیچوقت در مورد چیزی که مطمئن نیستی نتیجهء کار خودته ادعا نداشته نباش!

درس دوم

فرشته ها (آقایون) دروغ نمیگن...  هر وقت یه فرشته دروغ میگه به خاطر یه دلیل شرافتمندانه و مفیده...   روزی، وقتی هیزم شکنی مشغول قطع کردن یه شاخه درخت بالای رودخونه بود ،تبرش افتاد تو رودخونه وقتی در حال گریه کردن بود یه فرشته اومد و ازش پرسید: چرا گریه می کنی؟   هیزم شکن گفت که تبرم توی رودخونه افتاده. فرشته رفت و با یه تبر طلایی برگشت.   " آیا این تبر توست؟" هیزم شکن جواب داد: " نه   فرشته دوباره به زیر آب رفت و این بار با یه تبر نقره ای برگشت و پرسید که آیا این تبر توست؟ دوباره، هیزم شکن جواب داد : نه   فرشته باز هم به زیر آب رفت و این بار با یه تبر آهنی برگشت و پرسید آیا این تبر توست؟   جواب داد: آره. فرشته از صداقت مرد خوشحال شد و هر سه تبر را به او داد و هیزم شکن خوشحال روانه خونه شد... یه روز وقتی هیزم شکن داشت با زنش کنار رودخونه راه می رفت زنش افتاد توی آب.(هههههههههههههههه!!!) هیزم شکن داشت گریه می کرد که فرشته باز هم اومد و پرسید که چرا گریه می کنی؟ اوه فرشته، زنم افتاده توی آب ...فرشته رفت زیر آب و با جنیفر لوپز برگشت و پرسید : زنت اینه؟  آره "  " هیزم شکن فریاد زد فرشته عصبانی شد. " تو تقلب کردی، این نامردیه"   هیزم شکن جواب داد : اوه، فرشته من منو ببخش. سوء تفاهم شده. میدوونی، اگه به جنیفر لوپز " نه" میگفتم تو میرفتی و با کاترین زتاجونز می اومدی. و باز هم اگه به کاترین زتاجونز "نه" میگفتم تو میرفتی و با زن خودم می اومدی و من هم میگفتم آره . اونوقت تو هر سه تا رو به من می دادی اما فرشته، من یه آدم فقیرم و توانایی نگهداری سه تا زن رو ندارم، و به همین دلیل بود که این بار گفتم آره... نکته اخلاقی درس دوم: اینه که هر وقت یه مرد دروغ میگه به خاطر یه دلیل شرافتمندانه و مفیده!!! ....

کس به حالم ز غمت چاره بجز غم نکند
و قسم خورد که يک لحظه رهايم نکند

سيل اشکم اگر از غصه تو دود نبود
پيش ازاين ترسم از آن بود كه غرقم نكند

عاقبت قدر بزرگي مرا مي فهمي
مهر بي حدم اگر قدر مرا كم نكند

زخم كاري تر از آن است كه درمان يابد
لطف بيهوده مكن فايده مرهم نكند

بيم جان دارم از آن تير و کمانت بخدا
چشم خود دور نگه دار هلاكم نكند

خوب داني چه كني تندي و نرمي توآم
تا كه صيدت نرهد تا ز درت رم نكند

روي بازوي يكي رند بلاكش خواندم
مرد ره در ره دلدار كمر خم نكند

اي خوش آن عاشق واله كه دمادم مي گفت
بارالاها سببي ساز جفا كم نكند

عهد كردم كه دگر از سر كويت بروم
اگر‌آن جذبه چشمان تو ماتم نكند

در غذاى جسم سختگيرند اما...

 امام حسن(عليه السلام) مى فرمايد:

عَجِبْتُ لِمَنْ يَتَفَكَّرُ فى مَأْكُولِه كَيْفَ لا يَتَفَكَّرُ فى مَعْقُولِهِ، فَيُجَنِّبُ بَطْنَهُ ما يُؤْذيهِ وَيُودِعُ صَدْرَهُ ما يُرْدِيهِ(1)

ترجمه

عجب دارم از آنها كه به غذاى جسم خود مى انديشند; امّا به غذاى روح خود نمى انديشند، خوراك ناراحت كننده از شكم دور مى دارند; امّا قلب خود را با مطالب هلاكت زا آكنده مى كنند.

شرح كوتاه

همان طور كه پيشواى بزرگ ما فرموده مردم معمولا در غذاى جسمانى خود سختگيرند جز در پرتو نور چراغ دست به سفره نمى برند، و جز با چشم باز لقمه بر نمى گيرند، از غذاهاى مشكوك مى پرهيزند، و بعضى هزار گونه نكات بهداشتى را در تغذيه جسم رعايت مى كنند.

امّا در غذاى جان، با چشم بسته، در لابه لاى ظلمت هاى بى خبرى، هرگونه غذاى فكرى مشكوكى را در درون جان خود مى ريزند، گفتار دوستان نامناسب، مطبوعات بدآموز، تبليغات مشكوك يا مسموم همه را به آسانى مى پذيرند و اين جاى بسيار شگفتى است.

 سفينة البحار

روضه ابا عبدالله الحسين (ع) از زبان امام زمان (عج):
... از شكيبايي ات فرشتگان آسمان ها به شگفتي در آمدند، دشمنان از هر سو در برت گرفتند و مجروحت ساختند و جلوي تو و راه حركتت را گرفتند و برايت ياوري نگذاشتند... تا اينكه تو را از اسب به زمين سرنگون كردند و تو با بدن مجروح به زمين افتادي، در حاليكه اسبان با سم هايشان بدنت را لگد كوب مي كردند و سركشان بر تو تيغ هاي تيز و بران فرود مي آوردند. عرق مرگ بر پيشانيت نشسته بود و به طرف چپ و راست خود مي گشتي و آهسته به خيمه ها و حرمت مي نگريستي... . آنگاه اسبت شتابان، ناله كنان، شيهه كشان و گريه كنان به خيمه ها روي آورد و چون زنان اسب تو را چنين خوار و وارونه زين ديدند، از خيمه ها موي پريشان، بر گونه سيلي زنان و چهره نمايان و فريادكنان به در آمدند، آنان كه بعد از آنهمه عزت و شكوه، اكنون ذليل مي شدند به سوي قتلگاهت مي شتافتند. در آن هنگام شمر بر سينه ات نشسته و خنجرش را در گلويت فرو برده و محاسنت را بدست گرفته و مي خواست با تيغ سرت را ببرد كه در اين هنگام حواس تو از كار افتاد و نفست خاموش گشت و بر نيزه سرت بالا رفت و خاندانت چون بردگان به اسارت برده شدند و در غل و زنجير قرار گرفتند.

 بحارالانوار (فرازي از زيارت ناحيه مقدسه

                                                      خرقه جایی گرو باده دفتر جایی

دل که آیینه صافی است غباری دارد

                                                   از خدا می طلبم صحبت روشن رایی

کشتی باده بیاور که مرا بی رخ دوست

                                                  گشته هر گوشه چشم از غم دل دریایی